وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لأن يلج أحدكم في يمينه في أهله آثم له عند الله تعالى من أن يعطي كفارته التي فرض الله عليه". ((متفق عليه)) قوله: "يلَجّ" بفتح اللام، وتشديد الجيم: أي يتمادى فيها، ولا يكفر، قوله: "آثم" هو بالثاء المثلثة، أي: أكثر إثمًا.
Ebu Hureyre (Allah Ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Sizden birinizin ailesi veya akrabası aleyhinde yemin edip bu yemininde ısrar ve inad etmesi Allah katında; yeminini bozup da Allah'ın farz ve takdir buyurduğu keffareti vermesinden daha günahtır.” (Buhari, Eyman, 1; Müslim, Eyman, 26)
Rivayet eden: Buhârî (No. 6625), Müslim (No. 1655) ve Ahmed b. Hanbel (No. 7861). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1718).
Ebu Hureyre -radıyallahu anh-'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Sizden birinizin ailesi hakkındaki yeminini ısrarla sürdürmesi, onu Allah katında, Allah'ın farz kıldığı kefareti vermesinden daha günahkâr kılar.»