Cabir -radıyallahu anh-'den rivayet olunan bir hadiste Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- buyurdular ki: "Kendi üzerinize beddua etmeyin. Çocuklarınızın aleyhine de beddua etmeyin. Mallarınızın aleyhine de beddua etmeyin. Ola ki, Allah'ın duaları kabul ettiği saate rastgelir de, istediğiniz kabul ediliverir."
وعن جابر رضي الله عنهما قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:
"لا تدعوا على أنفسكم، ولا تدعوا على أولادكم، ولا تدعو على أموالكم، لا توافقوا من الله ساعة يسأل فيها عطاء، فيستجيب لكم"
Cabir -radıyallahu anh-'den rivayet olunan bir hadiste Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- buyurdular ki: "Kendi üzerinize beddua etmeyin. Çocuklarınızın aleyhine de beddua etmeyin. Mallarınızın aleyhine de beddua etmeyin. Ola ki, Allah'ın duaları kabul ettiği saate rastgelir de, istediğiniz kabul ediliverir."
Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 1532). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1497).
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu hadislerinde dua ederken insanın kendi çocuklarına ve mallarına beddua etmesini yasaklamıştır. Duanın yeri çok büyük olup, belki de yüce Allah tarafından kabul olunacaktır. Bu türden yapılan beddualar icabet saatine denk gelir de kabul olunursa, olumsuz sonuçları kişinin kendisinde, çocuklarında ve malında ortaya çıkar.
Arapça açıklama
يحذر الرسول صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث وينهى عن الدعاء على النفس والأولاد والأموال؛ لأن الدعاء شأنه عظيم، قد يمضيه الله على العباد، لو وافق ساعة إجابة فيكون ضرره على صاحبه وما يتعلق به من أولاده وماله.
النهي عن الدعاء على النفس أو الأولاد أو المال بشيء من الضرر لئلا يصادف هذا الدعاء القبول.
أن للأزمنة خواصاً يتقبل الله فيها الدعاء، فيتحرى المؤمن الساعات المباركة بالدعاء.
يكون دعاء المسلم دعاء خير ورحمة وعافية، لا دعاء عذاب وهلاك.
ينبغي على العبد أن يحرص على كلامه وعباراته، ويزنها قبل أن يخرجها.