Râvi:Ebû Hureyre
عن أبي هريرة رضي الله عنه، قال: لما توفي رسول الله، وكان أبو بكر، رضي الله عنه، وكفر من كفر من العرب، فقال عمر رضي الله عنه: كيف يقاتل الناس وقد قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :
"أمرت أن أقاتل الناس حتى يقولوا لا إله إلا الله، فمن قالها، فقد عصم مني ماله ونفسه إلا بحقه وحسابه على الله"
Ebu Hureyre (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) vefat edip Ebubekir (Allah Ondan razı olsun) onun yerine halife olunca kimi insanlar zekat vermemek üzere diretip dinden dönünce Ebubekir (Allah Ondan razı olsun) bunlara karşı savaş açtı. Bunun üzerine Ömer (Allah Ondan razı olsun), "Bunlarla nasıl savaşabilirsin? Çünkü Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), "Ben Allah'tan başka ilah yoktur deyinceye kadar insanlarla savaşmakla emrolundum. Kim kelimeyi tevhidi söylerse İslam'ın hakkı olan ceza ve müeyyideler dışında canını ve malını benden korumuş olur. Gerçek durumlarının hesabını görmek ise Allah'a kalmıştır" buyururken şimdi sen bunlarla nasıl savaşabilirsin diye karşı çıkınca, Ebubekir (Allah Ondan razı olsun) şu cevabı verdi:
"Allah'a yemin ederim ki namazla zekatı birbirinden ayıranlarla muhakkak savaşırım. Çünkü zekat, malı olan için verilmesi gerekli olan bir haktır. Allah'a yemin ederim ki Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'e verdikleri bir deve yularını bile bana vermekten kaçınırlarsa sırf bundan dolayı kendileriyle savaşırım."
Bu cevabı duyan Ömer (Allah Ondan razı olsun) şöyle dedi: "Allah'a yemin olsun ki zekat vermek istemeyenlerle savaş konusunda Allah-u Teâlâ'nın Ebubekr'in kalbine tam bir kararlılıkla aydınlatmış olduğunu gördüm ve doğru olan hareketin de bu olduğunu anladım." (Buhari, İ'tisam, 2; Müslim, İman, 32)
Rivayet eden: Buhârî (No. 2946), Müslim (No. 21a), Ebû Dâvûd (No. 2640), Tirmizî (No. 2606, 2607), Nesâî (No. 2443, 3090, 3091, 3092, 3095, 3971, 3972, 3974), İbn Mâce (No. 71, 3927) ve Ahmed b. Hanbel (No. 64, 317, 7816, 8188, 8550, 9109, 9771, 9864). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1210).