باب مَنْ شَهَرَ سَيْفَهُ ثُمَّ وَضَعَهُ فِي النَّاسِ
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ
مَنْ رَفَعَ السِّلاَحَ ثُمَّ وَضَعَهُ فَدَمُهُ هَدَرٌ .
Bu hadisin henüz Türkçe çevirisi yok: Arapça metin, kaynak ve hüküm burada gösterilir.
Çeviriyi oku: English
Rivayet eden: Nesâî (No. 4099).
Sindî — Hâşiyetü's-Sindî alâ Süneni'n-Nesâî
قَوْله ( مَنْ رَفَعَ السِّلَاحَ ) أَيْ عَلَى النَّاسِ ( ثُمَّ وَضَعَهُ ) فِيهِمْ.…
Adı geçen 3 âlim aynı hükmü vermemiştir; her biri aşağıda belirtilmiştir.
| Âlim | Hüküm | Kapsam | Eser |
|---|---|---|---|
| Elbânîv. 1420 h. | SahihSahih Muquf | Hadis | No. 4099 |
| Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. | HasenHasan | Hadis | No. 4099 |
| Abdülfettâh Ebû Guddev. 1417 h. | SahihSahih Muquf | Hadis | No. 4099 |
