Allah Teâlâ Kıyamet günü şöyle buyurur: "Benim celâlim için birbirini sevenler nerede? Zâtımın gölgesinden başka hiç bir gölge olmayan günde onları kendi gölgemde gölgeleyeceğim."

باب فِي فَضْلِ الْحُبِّ فِي اللَّهِ ‏‏

Sahih Sahîh-i Müslim hadisi Sahîh-i Müslim 2566

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ

اللَّهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلاَلِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي ‏"

Ebu Hureyre -radıyallahu anh-'dan merfu olarak rivayet edildiğine göre (Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur): «Allah Teâlâ Kıyamet Günü şöyle buyurur: "Benim celâlim için birbirini sevenler nerede? Zâtımın gölgesinden başka hiç bir gölge olmayan günde onları kendi gölgemde gölgeleyeceğim."»

Rivayet eden: Müslim (No. 2566), İmâm Mâlik (No. 1745), Ahmed b. Hanbel (No. 6933, 8101, 8476, 10362, 10489) ve Dârimî (No. 2639).

Kopyala

Hata bildir

Açıklama

Allah -Azze ve Celle, Kıyamet günü'nde Mahşer meydanında bekleyenlere şöyle seslenir: Benim celâlim için birbirini sevenler nerede? Allah'ın, nerede olduklarını sorduğu kulların ve diğerlerinin nerede olduklarını bildiği halde onları sorması, bu mahşerde onların faziletini ve azametini açıklamak içindir. Manası; dünyevi ya da başka hiç bir sebep olmadan sadece benim celâlim ve azametim için birbirini sevenler nerede? Sonra Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Onları kendi gölgemde gölgeleyeceğim" Allah Teâlâ'nın kendisine gölge nispet etmesi şereflendirmek içindir. Burdan kasıt, arşın gölgesidir. Müslim'de geçen başka bir rivayette: "Arşımın gölgesinde" olarak gelmektedir. "Zatımın gölgesinden başka bir gölge olmayan günde" Yani o gün, Rahmân'ın arşının gölgesinden başka gölge olmayacaktır.

Arapça açıklama

ينادي الله -جل في علاه- يوم القيامة في أهل الموقف فيقول: (أين المتحابون بجلالي؟) والسؤال عنهم مع علمه بمكانهم وغيره من أحوالهم؛ لينادي بفضلهم في ذلك الموقف، ويُصرِّح به؛ لبيان عظمته، والمعنى: أين الذين تحابوا لجلالي وعظمتي لا لغرض سوى ذلك من دنيا أو نحوها، ثم يقول تعالى : (اليوم أظلهم في ظلي) وإضافة الظل إليه تعالى إضافة تشريف، والمراد ظل العرش، وجاء في غير رواية مسلم: "ظل عرشي" (يوم لا ظل إلا ظلي) أي لا يكون في ذلك اليوم ظِلٌّ إلا ظِلُّ عرش الرحمن.

إثبات صفة الكلام لله تعالى، وأنه يتكلم بمشيئته بصوت وحرف يُسمع.
الإشادة بمن يفعل الخير، وإبراز مكانتهم في المحافل؛ تشجيعا لغيرهم، هذا إذا لم يترتب على ذلك ضرر.
فضل الحب في الله.

Klasik şerh

Nevevî — Şerhu Sahîhi Müslim

قَوْله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ( إِنَّ اللَّه يَقُول يَوْم الْقِيَامَة : أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلَالِي ؟ الْيَوْم أُظِلّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْم لَا ظِلّ إِلَّا ظِلِّي ) فِيهِ دَلِيل لِجَوَازِ قَوْل الْإِنْسَان. اللَّه يَقُول , وَهُوَ الصَّوَاب الَّذِي عَلَيْهِ الْعُلَمَاء كَافَّة إِلَّا مَا قَدَّمْنَاهُ فِي كِتَاب الْإِيمَان عَنْ بَعْض السَّلَف مِنْ كَرَاهَة ذَلِكَ , وَأَنَّهُ لَا يُقَال : يَقُول اللَّه , بَلْ يُقَال : قَالَ اللَّه , وَقَدَّمْنَا أَنَّهُ جَاءَ بِجَوَازِهِ الْقُرْآن فِي قَوْله تَعَالَى : { وَاَللَّه يَقُول الْحَقّ } وَأَحَادِيث صَحِيحَة كَثِيرَة. قَوْله تَعَالَى : ( الْمُتَحَابُّونَ بِجَلَالِي ) أَيْ بِعَظَمَتِي وَطَاعَتِي لَا لِلدُّنْيَا. وَقَوْله تَعَالَى : (…

Devamını oku

Âlimlerin hükümleri

Âlim	Hüküm	Kapsam	Eser
Müslimv. 261 h.	Sahihصحيح	Hadis	صحيح مسلم No. 2566

Diğer rivayetlerle ilgili hükümler (7)

SahihŞuayb el-Arnaût صحيح — تخريج المسند لشعيب (8832)
Senedi sahihŞuayb el-Arnaût إسناده صحيح على شرط الشيخين — تخريج المسند لشعيب (10910)
Senedi sahihŞuayb el-Arnaût إسناده صحيح على شرط الشيخين — تخريج المسند لشعيب (7231)
Dârekutnî يرويه مالِكُ بنُ أنسٍ، واختُلِف عنه؛ فرواه إبراهيمُ بنُ طَهمانَ، عن مالِكٍ، عن سعيدٍ المَقبُريِّ، عن أبي هُرَيرةَ، ولم يُتابَعْ عليه. وخالَفه أصحابُ "المُوطَّأِ"؛ فروَوه عن مالِكٍ، عن أبي طُوالةَ؛ عبدِ اللهِ بنِ عبدِ الرَّحمنِ بنِ مَعمَرٍ، عن أبي الحُبابِ — علل الدارقطني (1482)
Beyhakî تفرد بإسناده إبراهيم بن طهمان — شعب الإيمان (6/2986)
Sahihİbn Bâz صحيح — مجموع تفسير الشيخ عبد العزيز بن باز (12/501)
Ebû Nuaym تفرد به إبراهيم عن مالك — حلية الأولياء (6/377)