Abdurrahman b. Ebi Bekre der ki:Babam, (Sicistân'da kadı olan Oğlu Ubeydullah'a hitaben) bana şu mektubu yazdırdı:,Öfkeli iken, davacılann/bir davada birbirine zıt iki hüküm konusunda (kesinlikle) hüküm verme. Çünkü Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i:Hiçbir kimse, öfkeli iken, hasımlar arasında (kesinlikle) hüküm vermesin! buyururken işittim.Başka bir rivayette:''Hakim, öfkeli iken, iki kişi arasında hüküm veremez.''
Rivayet eden: Müslim (No. 1717a, 1717b), Ebû Dâvûd (No. 3589), Tirmizî (No. 1334), Nesâî (No. 5406), İbn Mâce (No. 2316) ve Ahmed b. Hanbel (No. 19485, 19495, 19498, 19567).
Hikmetli olan Şeriat koyucu öfkeli iken hakimin iki kişi arasında hüküm vermesini yasak etmiştir.Bu da kızgınlık halinin bir insanın dengeli karar vermesini etkileyeceğinden dolayıdır.Bunun için kızgınlık halinde zulmetmesinden yahutta doğruyu bulamamasından emin olunamaz.Bu da hükmedilene zulüm,hakime içinde pişmanlık ve günah olur.
Arapça açıklama
نَهى الشارع الحكيم أنْ يحكم الحاكِم بَيْنَ النَّاسِ وَهُو غَضْبَان؛ ذلك لأَنَّ الغَضَبَ يُؤَثر على التوازُن الشخصي للإنسان فلذلك لا يُؤْمَن أَنْ يَظْلِمً أَوْ يُخطِئ الصَّواب في حالِ غَضَبِهِ؛ فَيَكُون ذَلِكَ ظُلْماً على المحْكُومِ عَلَيْهِ وحَسْرَةً عَلى الحاكِمِ وإثماً عليه.
أَلْحَقَ الْعُلَمَاءُ -لهذا المعنى- كُلَّ مَا يَمْنَعُ القَاضِي مِنْ حُسْنِ النَّظَرِ فِي الْقَضِيَةِ ويُشَوِشُ فِكْرَهُ مِنْ جُوع مُقلِقٍ، أو شبع مُفْرِط، أو همٍّ مُزْعِج، أو بَرْدٍ، أَوْ حَرٍّ شَدِيدَينِ، أو نحو ذلك مما يُشْغِلُ الْخَاطِر.
أن الكتابة بالحديث كالسماع من الشيخ في وجوب العمل.
Âlimlerin hükümleri
Âlim
Hüküm
Kapsam
Eser
Müslimv. 261 h.
Sahihصحيح
Hadis
صحيح مسلمNo. 1717
Diğer rivayetlerle ilgili hükümler (4)
SahihElbânîصحيح — صحيح النسائي (5421)
Senedi sahihŞuayb el-Arnaûtإسناده صحيح على شرط الشيخين — تخريج المسند لشعيب (20467)
Dârekutnîغريبٌ من حديث علي بن زيد بن جدعان عنه، تَفَرَّدَ بهِ عَبد العزيز بن معاوية العتابي عن حجاج بن منهال وأبي عُمَر كليهما، عن حمَّاد بن سلمة عن علي بن زيد. وقال في موضع آخر غريبٌ من حديث أبي يعقوب إسحاق بن إبراهيم الثقفي وهو عزيز الحديث، عَن عَبد الملك بن عُم — أطراف الغرائب (2/187)
عبد الحق الإشبيليسكت عنه [وقالَ في المقدمة: وإن لم تكن فيه علة كانَ سكوتي عنه دليلا على صحته — الأحكام الوسطى (3/ 341)