Âişe -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre,Süheyl'in kızı (Ebu Huzeyfe’nin hanımı) Rasûlullah -’a gelip şöyle dedi:Ebu Huzeyfe’nin kölesi Sâlim onlarla birlikte aynı evde yaşıyordu.Bir gün Süheyl'in kızı Peygamber ’e gelerek: ''Salim artık erginlik çağına gelmiş, olanları idrak ettiklerini idrak eder duruma gelmiştir. Bununla beraber yanıma geliyor ve ben Ebu Huzeyfe’nin bundan rahatsızlık duyduğunu hissediyorum.''deyince Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- Sehle’ye “Git onu emzir, artık senin için bir mahrem olur ve Ebu Huzeyfe’nin içindekiler de kaybolur.''dedi. Sehle daha sonra gelip ''onu emzirdiğini ve Huzeyfe’nin içindeki tereddütlerin de kaybolduğunu'' ifade etti.
Âişe -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre,Süheyl'in kızı (Ebu Huzeyfe’nin hanımı) Rasûlullah -’a gelip şöyle dedi:Ebu Huzeyfe’nin kölesi Sâlim onlarla birlikte aynı evde yaşıyordu.-Bir gün Süheyl'in kızı Peygamber ’e gelerek: ''Salim artık erginlik çağına gelmiş, olanları idrak ettiklerini idrak eder duruma gelmiştir. Bununla beraber yanıma geliyor ve ben Ebu Huzeyfe’nin bundan rahatsızlık duyduğunu hissediyorum.''deyince Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- Sehle’ye “Git onu emzir, artık senin için bir mahrem olur ve Ebu Huzeyfe'nin içindekiler de kaybolur.''dedi. Sehle daha sonra gelip ''onu emzirdiğini ve Huzeyfe’nin içindeki tereddütlerin de kaybolduğunu'' ifade etti.
Rivayet eden: Müslim (No. 1453b, 1453c), Nesâî (No. 3323) ve Ahmed b. Hanbel (No. 24469).
Ebû Huzeyfe -radıyallahu anh-'ın hanımı Süheyl'in kızı Sehle -Sâlim için fetva sormak için- geidi.Sahabelerin faziletlilerindendi.Evlat edinme caiz olup kaldırılmadan önce Ebû Huzeyfe onu evlat edinmişti.Ebû Huzeyfe ve hanımının evinde oğul gibi yetişti.Allah Teâlâ (Onları babalarına nispet ederek çağırın.) Ahzap suresi 5. ayetini indirince evlat edinmenin caiz olma hükmü ortadan kalktı.Salim Sehle'nin yanına girme konusunda küçüklüğü hükmünde kaldı.Onların ve Sehle'nin yanına giriyor ve onu görüyordu.Adamların ulaştığına ulaşana kadar.Ebû Huzeyfe kendi içinde bunu kerih gördü.Eski alışkanlıkları gereği Salim'in yanlarına girmesini engellemek onlara ağır geldi.Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e bu konu hakkında sordular.Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Sehle'ye şöyle buyurdu:''Git onu emzir, artık senin için bir mahrem olur ve Ebu Huzeyfe'nin içindekiler de kaybolur.''dedi. Sehle daha sonra gelip ''onu emzirdiğini ve Huzeyfe’nin içindeki tereddütlerin de kaybolduğunu'' ifade etti.Bu hüküm özeldir.Devamlı Fetva Kurulunun fetva verdiği gibi kim emzirme yaşından sonra emerse emdiği kimse onun süt annesi olmaz.
Arapça açıklama
جاءت سَهلة بنت سُهيل زوجة أبي حذيفة رضي الله عنهما تستفتي في سالم -وكان من أفاضل الصحابة رضي الله عنه- وكان أبوحذيفة قد تبنَّاه يوم أن كان التبني جائزا قبل أن ينسخ، وكان قد نشأ في حجر أبي حذيفة وزوجته نشأة الابن، فلمَّا أنزل الله تعالى : {ادعوهم لآبائهم} بطل حكم التبنِّي، وبقي سالم على دخوله على سهلة بحكم صغره، وصار يدخل عليهم وعلى سهلة ويراها، إلى أن بَلَغَ مبلغ الرجال، فوجد أبو حذيفة في نفسه كراهة ذلك، وثَقُلَ عليهما أن يمنعاه الدخول؛ للإلْف السابق، إلى أن سألا عن ذلك رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فقال لها رسول الله صلى الله عليه وسلم : أرضعيه تحرمي عليه، وتذهب الكراهة التي في نفس أبي حذيفة، فأَرْضعتْه، فكان ذلك.
وهذا حكم خاص، فمن ارتضع بعد الفطام من امرأة فإنها لا تكون بذلك أمه من الرضاع، كما أفتت به اللجنة الدائمة.
أن رضاع الكبير يفيد، وأن له أثرًا، وأنه يفيد من المحرمية والأحكام ما يفيده رضاع الصغير؛ لكن الحديث مخصوص بسالم لأدلة أخرى.
أنه تقرر عند الصحابة أن رضاع الكبير لا أثر له؛ لأنها جاءت تسأل.
جواز مخاطبة الرجل للمرأة عند الحاجة إن لم تكن فتنة، ولم تخضع بالقول.
حرص الصحابة على تعلم العلم؛ لأن الصحابية جاءت تسأل.
أنَّ صوت المرأة ليس بعورة إذا لم تخضع بالقول ولم تقل إلا خيرًا.
التكنية عن الشيء بلازمه؛ لأنها قالت "بلغ ما يبلغ الرجال".
ذكر المستفتي جميع أوصاف القضية للمفتي.
أن من حرمت عليه امرأة جاز له النظر إليها، وأن إباحة النظر وتحريم النكاح متلازمان.