İçeriğe geç

Mişkâtü'l-Mesâbîh19. kitap

Mişkâtü'l-Mesâbîh 3917

باب آداب السفر - الفصل الثاني

Sahih Elbânî hükmü Mişkâtü'l-Mesâbîh 3917

Râvi:Enes b. Mâlik

وَعَن أنسٍ قَالَ: كُنَّا إِذَا نَزَلْنَا مَنْزِلًا لَا نُسَبِّحُ حَتَّى نحُلَّ الرِّحالَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Bu hadisin henüz Türkçe çevirisi yok: Arapça metin, kaynak ve hüküm burada gösterilir.

Çeviriyi oku: English

Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 2551). Mişkâtü'l-Mesâbîh içinde geçer (No. 3917).

Kopyala
Kopyalanacaklar:
Hata bildir

Bu hadisin başka bir rivayetinin açıklaması var: Sünen-i Ebû Dâvûd 2551

Âlimlerin hükümleri

ÂlimHükümKapsamEser
Elbânîv. 1420 h. Sahihصَحِيح Hadis تحقيق مشكاة المصابيح

Diğer rivayetler

Hüküm yok Riyâzü's-Sâlihîn 968

Enes (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir yerde konakladığımız zaman develerin yüklerini çözüp eğerlerini alıp onları rahatlatmadan namaza durmazdık. (Ebu Davud, Cihad 44)

وعن أنس، رضي الله عنه، قال‏:‏ كنا إذا نزلنا منزلا لا نسبح حتي نحل الرحال‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد علي شرط مسلم‏)‏‏)‏‏.‏ وقوله‏:‏ ‏ ‏لا نسبح‏ ‏‏:‏ أي لا نصلي النافلة، ومعناه‏:‏ أنا -مع حرصنا علي الصلاة- لا نقدمها…

Konular

12 Ekim 2026 Pazartesi 1 جمادى الأولى 1448 هـ