İçeriğe geç

Sünen-i Ebû Dâvûd2. kitap

Sünen-i Ebû Dâvûd 446

باب فِي مَنْ نَامَ عَنِ الصَّلاَةِ، أَوْ نَسِيَهَا

Zayıf 3 âlimin hükmü Sünen-i Ebû Dâvûd 446

Râvi:Dhî Mikhbar

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ حَرِيزٍ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ ذِي، مِخْبَرِ بْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ ‏.‏

Bu hadisin henüz Türkçe çevirisi yok: Arapça metin, kaynak ve hüküm burada gösterilir.

Çeviriyi oku: English

Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 446).

Kopyala
Kopyalanacaklar:
Hata bildir

Âlimlerin hükümleri

ÂlimHükümKapsamEser
Elbânîv. 1420 h. ZayıfShadh شاذ Hadis No. 446
Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. ZayıfDaif Hadis No. 446
Muhammed Muhyiddîn Abdülhamîdv. 1392 h. ZayıfShadh Hadis No. 446