باب فِي الْجُنُبِ يُؤَخِّرُ الْغُسْلَ
Râvi:Âişe
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
يَنَامُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَمَسَّ مَاءً .
Âişe -radıyallahu anha- şöyle söylemiştir: "Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- cünüp iken suya dokunmaksızın uyurdu.”
Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 228).
Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- cinsel ilişkiden sonra vücuduna ne abdest suyu, ne gusül suyu ve ne de organını yıkayacak su değdirirdi. Yani suya dokunmadan uyurdu. Çünkü hadiste geçen ''su'' kelimesi nefiy (olumsuz) olarak gelmiş olup, suyun bütün kullanımlarını kapsamaktadır. İkinci ihtimal: Abdest suyu hariç gusül suyuna dokunmazdı. Buna, açık bir şekilde gelen uyumak, yemek, içmek ve cinsel ilişkide bulunmak için fercini yıkadığı ve abdest aldığı hadisler uygunluk göstermektedir. Bu hadislerden İbn Ömer -radıyallahu anhuma- hadisinde Ömer -radıyallahu anh-, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e: Ey Allah'ın elçisi! Bizden biri cünüp olduğu halde uyuyabilir mi? dedi. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: «Eğer abdest alırsa uyyuyabilir.» diye buyurdu. Hadis Muttefakun aleyh'tir. Ammâr b. Yâsir -radıyallahu anhuma-'dan rivayet edildiğine göre; "Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- cünüp olan kişiye abdest alarak yemesine, içmesine ve uyumak istemesine izin verdi.'' Ahmed ve Tirmizî rivayet etmiş ve Tirmizî hadisin sahih olduğunu söylemiştir. Ancak bu yorumu, hadisin genel manası reddetmektedir. En doğrusu şöyle söylemektir: Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bazı vakitlerde asıl itibariyle caiz olduğunu beyan etmek için suya hiç değmezdi. Eğer devam etseydi bunun, farz olduğu var sayılacaktı. Oysa Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- ümmete kolaylık olması ve ümmetin yükünü hafifletmek için (gusül almadan da uyumuştur).
أن النبي صلى الله عليه وسلم كان ينام بعد الجماع من غير أن يَمَسَّ الماء بَشَرَته، لا ماء الوضوء ولا ماء الاغتسال ولا حتى ماء لغسل فَرْجِه؛ لأن " ماء " نكرة في سِياق النَّفي فتعُمُّ جميع استعمالات الماء.
الاحتمال الثاني: لا يَمَسُّ ماءَ الغُسل، دون ماء الوضوء، ويوافق أحاديث الصحيحين المصرِّحة بأنَّه يغسل فَرْجَه ويتوضَّأ لأجل النوم والأكل والشرب والجماع.
ومنها: حديثُ ابن عمر؛ أنَّ عمر قال: يا رسولَ الله، أيَنَام أحُدنا وهو جُنب؟ قال: "نعم، إذا توضَّأ". متفق عليه.
وعن عمَّار بن ياسر: "أنَّ النبَّي صلى الله عليه وسلم رخَّص للجُنب إذا أراد أنْ يأكُلَ أو يشرَبَ أو يَنام: أن يتوضَّأ وضوءه للصلاة" رواه أحمد والترمذي وصححه. لكن هذا التأويل يَرُدُّه عموم الحديث.
والأحسن أن يقال: أنه كان صلى الله عليه وسلم في بعض الأوقات لا يَمَسَّ ماء أصلاً لبيان الجواز، إذ لو واظب عليه لتُوهِّم وجوبه، تيسيرا وتخْفِيَفا على الأُمَّة.
Azîmâbâdî — Avnü'l-Ma'bûd
( مِنْ غَيْر أَنْ يَمَسّ مَاء ) : أَيْ لَا يَغْتَسِل بِهِ وَلَا يَتَوَضَّأ بِهِ. قَالَ النَّوَوِيّ : إِنْ صَحَّ هَذَا الْحَدِيث لَمْ يَكُنْ مُخَالِفًا لِلرِّوَايَاتِ الْأُخَر أَنَّهُ كَانَ يَتَوَضَّأ ثُمَّ يَنَام بَلْ كَانَ لَهُ جَوَابَانِ : أَحَدهمَا جَوَاب الْإِمَامَيْنِ الْجَلِيلَيْنِ أَبِي الْعَبَّاس بْن شُرَيْح وَأَبِي بَكْر الْبَيْهَقِيِّ أَنَّ الْمُرَاد لَا يَمَسّ مَاء لِلْغُسْلِ , وَالثَّانِي وَهُوَ عِنْدِي حَسَن أَنَّ الْمُرَاد أَنَّهُ كَانَ فِي بَعْض الْأَوْقَات لَا يَمَسّ مَاء أَصْلًا لِبَيَانِ الْجَوَاز , إِذْ لَوْ وَاظَبَ عَلَيْهِ لَتُوُهِّمَ وُجُوبه. اِنْتَهَى. قَالَ الْمُنْذِرِيُّ : وَأَخْرَجَهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْن مَاجَهْ , وَقَالَ زَيْد بْن هَارُون : هَذَا ا…
Adı geçen 4 âlim aynı hükmü vermemiştir; her biri aşağıda belirtilmiştir.
| Âlim | Hüküm | Kapsam | Eser |
|---|---|---|---|
| Elbânîv. 1420 h. | SahihSahih صحيح | Hadis | No. 228 |
| Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. | ZayıfDaif | Hadis | No. 228 |
| Muhammed Muhyiddîn Abdülhamîdv. 1392 h. | SahihSahih | Hadis | No. 228 |
| يزيد بن هارون | هذا الحديث وهم | Hadis | سنن أبي داود No. 228 |
