Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- rükûya gittiği zaman parmaklarını açar Secde ettiği zaman da ise parmaklarını kapatırdı.
SahihBulûğu'l-Merâm 300
وَعَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ - رضى الله عنه - { أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -كَانَ إِذَا رَكَعَ فَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ , وَإِذَا سَجَدَ ضَمَّ أَصَابِعَهُ } رَوَاهُ اَلْحَاكِمُ . 1
1 - صحيح . رواه الحاكم (1/224 ) مقتصرا على شطره الأول ، وروى الشطر الثاني (1/227 ) . وقال في الموضوعين : " صحيح على شرط مسلم ".
Vâil b. Hucr -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- rukûya gittiği zaman parmaklarını açar. Secde ettiği zaman da ise parmaklarını kapatırdı.
Hadisin Manası: ''Rükûya gittiği zaman parmaklarını açar. Secde ettiği zaman da ise parmaklarını kapatırdı.'' Yani Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- rükûda diz kapaklarını tutar ve parmaklarını açardı. Çünkü bu rukû için daha sağlam ve sırtının ve başının aynı hizada durması için daha sağlam bir duruştur. Secdeye gelince ellerini yere koyardı. Bu şekilde kıbleye yönelme hasıl olması için parmaklarını kapatır ve birbirlerine yapıştırırdı. O şekilde durmak secde esnasında vücuda dayanmada daha çok yardımcı olur.
Arapça açıklama
معنى الحديث: "كان إذا ركع فَرَّجَ أصابِعَه وإذا سَجد ضَمَّ أصَابِعه" أي: أن النبي صلى الله عليه وسلم كان في الرَّكوع يقبض على رُكبتيه بِكَفَّيه ويفرِّج بين أصابعه؛ لأن ذلك أمكَن من الرُّكوع، وأثبت لحصول تَسوية ظهره برأسه.
وأما في السجود فيضع كفَّيه على الأرض، ويضمَّ أصابعه فيلصق بعضها ببعض؛ ليحصل بذلك كمال استقبال القِبْلَة بها، وهو أعْوَن على تحملها أثناء السُّجود.
استحباب تمكين الرَّاحتين من الرُّكبتين، أثناء الرُّكوع.
استحباب تَفريج أصابع اليدين في الرُّكوع عند القَبض على الرُّكبتين.
