Bu hadiste İbn Ömer -radıyallahu anhuma- mübah olan îlanın(hanımına yaklaşmamaya yemin etmek) müddetinin dört ay olduğunu beyan etmiştir. Kim buna ziyade ederse bu kendisine izin verilmemiştir. Hanımına yakalaşmamak için yemin eden kimseye sözünü yerine getirmesi veya boşaması gerekir. Boşanma yada nikahın fesh edilmesi sözünü yerine getirmeden sadece dört ayın geçmesiyle gerçekleşmiş olmaz. Nikah hala bakidir. Koca boşayana kadar boşama gerçekleşmiş olmaz. Mahkemeden zorlanarak olsa bile boşaması sağlanır. Çünkü bu zorlama haklı bir zorlamadır.
Arapça açıklama
في هذا الحديث يبين ابن عمر رضي الله عنهما أنَّ مدة الإيلاء المباح هي أربعة أشهر، وأن ما زاد عليها، فغير مأذون فيه، وإنما يجب على المولي أن يفيء أو يطلق، وأن الطلاق أو انفساخ النكاح، لا يكون بمجرد مضي أربعة أشهر قبل الفيئة، وإنما النكاح باقٍ، ولا يقع الطلاق حتى يطلق الزوج، ولو بإجباره من الحاكم؛ لأن هذا إكراهٌ بحقٍّ.
أنه لا يجبر الزوج على الطلاق قبل تمام الأربعة أشهر.
أنه لا تَطْلُق المرأة بمجرد تمام الأربعة أشهر.
إذا آلى الرجل من زوجته أربعة أشهر، فعليها أن تصبر هذه المدة، وليس لها مطالبته بالفيئة، فإذا مضت الأربعة الأشهر، فلها عند انقضائها مطالبته بالفيئة، فإن فاء بالوطء فذاك، وإن لم يَفِىءْ، أجبره الحاكم بطلب الزوجة على الوطء أو الطلاق.