Abdullah b. Abbâs -radıyallahu anhuma-'dan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Ömer -radıyallahu anh-'a falanca kimsenin şarâb sattığı haberi ulaştı. Bunun üzerine Ömer -radıyallahu anh-: Allah o falancayı öldürsün! O, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in "Allah Yahûdîler'in canlarını alsın; onlara iç yağları haram kılındı da onlar bu yağları erittiler ve sattılar" buyurduğunu bilmez mi? dedi.
Rivayet eden: Buhârî (No. 2223, 3460), Müslim (No. 1582a, 1582b), Nesâî (No. 4257), İbn Mâce (No. 3383), Ahmed b. Hanbel (No. 165) ve Dârimî (No. 2012).
Ömer -radıyallahu anh-'a bir adamın içkiyi içmeden satarak hile ile bundan istifade ettiği haberi ulaşmıştır. Bu apaçık haram olan bir hiledir. Bundan dolayı Ömer -radıyallahu anh- Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hileci yahudilere beddua ettiği gibi bu adama beddua ederek Allah onun canını alsın. Hile yapmanın haram olduğunu bu adam bilmez mi? dedi. Çünkü bu Allah'ı ve Rasûlünü aldatmaya çalışmaktır. Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: Allah Yahûdîler'e lanet etsin. Allah onlara iç yağlarını haram kıldığında hile yaparak ondan faydalanmayı kasteddiler. Yağın vasfını değiştirip, erittiler sonrada sattılar ve bedelini yediler. -Hile ve aldatarak- Bizler haram olan yağları yemedik dediler. Onlar Allah'ı aldatmaya çalışırlar. Allah'da onların bu çabalarını başlarına geçirir.
Arapça açıklama
بلغ عمر بن الخطاب رضي الله عنه : أن رجلا أراد التحيُّل على الانتفاع بالخمر من غير شربها فباعها.
وهذه حيلة مكشوفة محرمة، ولذا فإن عمر رضي الله عنه دعا عليه دعاء كدعاء النبي صلى الله عليه وسلم على اليهود المتحيلين فقال: قاتله الله، ألم يعلم أن التحيُّل حرام؟ لأنه مخادعة اللَه ورسوله، فقد قال النبي صلى الله عليه وسلم : "قاتل الله اليهود، لما حرم الله عليهم الشحوم، عمدوا إلى الانتفاع بها بالحيلة، إذ غَيَّروا الشحم عن صفته، فأذابوه، ثم باعوه، فأكلوا ثمنه وقالوا -تحيُّلًا وخداعًا-: "لم نأكل الشحم المحرم علينا" وهم يخادعون الله وهو خادعهم.
تحريم المعاملة بالخمر، ببيع، أو شراء، أو عمل، أو إعانة بأي نوع كان.
تحريم الحيل، فإن الله -تعالى- لما حرم الخمر، حرم ثمنه الذي هو وسيلة إليه.
من باع الخمر فقد شابه اليهود الذين حرمت عليم الشحوم، فأذابوها وباعوها، وأكلوا ثمنها، حيلةً ومخادعة.
أن كل محرم فثمنه حرام؛ لأنه لا يباح التوصل إليه بأي طريق، فالوسائل لها أحكام المقاصد، وهذه قاعدة نافعة.